Pengalaman di kampung

Sawah padi rumah saya

Bercerita mengenai kampung, jujur saya katakan bahawa saya tidak mempunyai kampung. Kenapa? Kerana saya membesar dan menetap di kampung sejak dari kecil sehinggalah sekarang. Ibu dan ayah kedua-duanya juga membesar di persekitaran kampung namun di kawasan kampung yang berbeza. Ayah tinggal di Kampung Sawah Sempadan manakala ibu tinggal di Kampung Dato Manan dan kedua-dua kampung tersebut jaraknya tidaklah terlalu jauh. Dan kami sekeluarga sekarang menetap di kampung ayah iaitu Kampung Sawah Sempadan.

Sebelum saya menceritakan pengalaman di kampung, saya ingin berkongsi sedikit maklumat tentang Kampung Sawah Sempadan. Kampung Sawah Sempadan merupakan kawasan kampung yang terkenal dengan tanaman padi. Kampung ini terletak di Tanjong Karang. Selain Tanjong Karang, terdapat juga tempat lain yang turut terkenal dengan tanaman padi iaitu Sekinchan dan Sungai Besar. Uniknya tentang kampung saya ini, kawasan tertentu dibahagikan mengikut blok. Blok tersebut dinamakan mengikut abjad bermula daripada huruf A sehingga Z. Sebagai contoh, kampung saya digelar sebagai Kampung Blok A Sawah Sempadan. Kebanyakan penduduk di kampung saya berketurunan Melayu campur Jawa dan sedikit sahaja yang berketurunan Melayu campur Banja serta Melayu campur Bugis. Keluarga saya pula berketurunan Melayu campur Jawa.

Sepanjang saya membesar di Kampung Sawah Sempadan, antara pengalaman yang paling menarik bagi saya ialah ketika musim menuai padi. Pada musim ini sawah padi yang sudah kekuningan warnanya akan dituai menggunakan mesin penuai padi berwarna kuning. Ketika itu ramai penduduk kampung datang menyaksikan proses penuaian padi tersebut. Orang kampung menggelarkannya sebagai panen (bahasa Jawa) yang bermaksud musim menuai. Pada waktu musim menuai ini juga banyak burung-burung bangau yang kelihatan berterbangan di kawasan sawah padi.

Musim menuai 

Selepas musim menuai sudah selesai, kebiasaannya sawah padi yang telah dituai akan dibakar jeraminya. Namun ada juga segelintir pesawah yang tidak membakar jerami. Setelah jerami padi tersebut dibakar, kawasan sawah tersebut diratakan menggunakan mesin bajak. Pada ketika umur saya sekitar lapan tahun, saya selalu bermain layang-layang di kawasan sawah yang telah diratakan bersama adik-beradik. Ayah saya sangat rajin membuat layang-layang untuk kami bermain menggunakan surat khabar dan lidi penyapu. Kebiasaannya kami bermain pada waktu petang kerana keadaan angin pada ketika itu sangat sesuai untuk menerbangkan layang-layang.

Keadaan sawah padi selepas dituai 

Selain itu, antara pengalaman lain saya sepanjang membesar di kampung ialah bermain bersama-sama sepupu saya. Sebelum menjelang hari raya, sanak saudara saya akan pulang ke kampung sehari lebih awal untuk membantu membuat persiapan hari raya. Kebiasaannya, kami melakukan aktiviti seperti mengacau dodol, menganyam ketupat, memasang pelita dan sebagainya. Tidak ketinggalan juga, kami turut berebut-rebut untuk bermain meriam, mercun, dan bunga api di sekitar halaman rumah. 

Melalui pengalaman ini, saya dapat mengimbau kembali kenangan ketika zaman kanak-kanak. Sangat nostalgia. Walaupun zaman semakin maju namun kampung saya masih sama seperti dulu. Tidak pernah berubah. Udaranya masih segar untuk dihirup dan bebas daripada pencemaran udara. Pemandangan ketika sawah padi masih menghijau sangat menenangkan jiwa yang resah dan gelisah.